20 Ocak 2015 Salı

Şıpsevdi Çocukluğu



   Şıpsevdi çocuğuyduk biz.
Kendi oyuncağımızı kendimiz yapmadık belki ama ilk oyuncağımız da telefon değildi ya, şanslı nesildik.
Kumdan kale,çamurdan pasta yaptık.Sokak sinemaları yoktu ama bilgisayarda da sabahlamazdık. Arabalardan korktuk ama akşam sokaklar boşaldığında, yollarda yine biz vardık. Çelik-çomak bilmezdik belki ama uno'dan, monopoli'den de habersizdik. İsim-şehir,yerden yüksek oynadık biz de.
Bizim bakkalımızda leblebi tozu yoktu; şıpsevdi çocuğuyduk. Bileklik çıkan cipslerden alırdık ekmeğin yanında. Biraz da şıpsevdi; mavisinden de turuncusundan da.
Ödevler yüzünden çok ağladık belki, ama rengarenk defterlerimizle,kalemlerimizle güldük. Bayramlıklarımızı giyip,şeker de topladık,ağaçlara tırmanıp, erik de yedik biz. Şanslı nesildik. Şıpsevdi çocuğuyduk ya.

8 yorum:

  1. Şıpsevdiler de tarih oldu. Güzel zamanlardı. Bisküvitimizi çaya banardık. Kartpostallar atardık. Bayram ve yeni yılda, kaset dinlerdik.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hem de ne zamanlardı.. Geçenlerde bisküvi-çay nostaljisi yaptım,insana iyi geliyor :)

      Sil
  2. Merhabalar sokaklarda özgürce korkusuzca oynadığım günler en güzel günlerimizmiş...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba :) Öyleydi,çocukluğumuzdu en güzelleri..

      Sil
  3. Ablamın şıpsevdi koleksiyonu var o geldi aklıma. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel bi koleksiyonmuş o öyle :)

      Sil

Her yorumun, yeni bir hayal.